Karalama Defterim

Dün bizimkilerle Polonezkoy Leonardo daydık...hava çok güzeldi..yakan top, istop, tabu ve fotoğraf çekme seansları ( yukarıda gördüğünüz fotoğraf bir de şöyle çekelim hadi diyerek çektiğimiz 8888 pozdan sadece bir tanesidir)  arasında gün nasıl geçti anlamadık, hopladık zıpladık güneşlendik..bol bol güldük...taşkınlık yaptık..( Arzuyla resim çekilirken saçlarımızın birbirine dolanması, topa kafa atmaya çalışırken topu burun atmam (??) , golden yavrusuyla oynayayım derken 5 yaşında çocuklar gibi üzerimi ıslatıp çamura toza bulanmam, keza aynı şekilde Onur ve Ayse’nin aynı minik golden tarafından tırmalanması , Haktan’ı arı sokması gibi aşırı şımarma ve doğal hayata ayak uyduramama, alışık olmama gibi sebeplerden cereyan eden cenabetlik örneği ayrıntıları satır arasında geçmek isterim). Bu arada renkli istop sırasında erkeklerin renkler konusundaki bilgisizliği tekrar dikkatimi çekti..Yavru ağzııııı Onuuuuurrr yakalaaaa..yavru ağzı mı o ne?? Lilaaaaa Onur koşş ...Lila mı??  Erkekler için sadece ana renkler var..turkuvaz mavisi, yavru ağzı, lila, eflatun, fuşya, fıstık yeşili, nar çiçeği kırmızı gibi tamlamalar kullandığınızda çaresiz kalıyorlar komik bir şekilde..

Eve dönüş yolunda saat 7 bucuk civarı 90ların hit  pop şarkılarının çalındığı bir radyo programına denk geldik..Zerrin Özer ‘den hep bana çalmaya başladı...avaz avaz söylemeye başladık.. Bana hep bana bana hep bana bana hep bana!!!
 

 hem vazgeçip hem seçtiklerimle yepyeni bir dünya kursam
hem isteyip de hem yapmadığım hayallerim gerçek olsa
evli olup bekar kalsam
çalışmadan zengin olsam
çok yiyerek zayıflasam
sevgilimden ayrılmadan her gün yeni aşk yasasam
gizli olsa
herkes bilse

bana hep bana bana hep bana bana hep bana

istemeden seçtiklerim
ne isim var burda benim
ben aslında caz severim
çok yasasam yaslanmasam
estetiksiz güzel olsam
olgunlaşıp çocuk kalsam...

“Hep bana”cı bir kuşak mı olduk acaba? İsteklerimiz çok fazla fakat istediklerimiz için savaşacak enerji sarf edecek gücümüz yok sanki...armut pişsin ağzımıza düşsün istiyoruz çoğu zaman..hiç vermeden almak...sadece kendine Müslüman bir düşünce yapısıyla empati kurmadan gönlümüze göre yaşayıp sonra karşımızdakilerin bundan hiç etkilenmemesini mi bekliyoruz acaba? Sanki her denememizde hayal kırıklığına uğramışız gibi geçmiş algılarımızın bugünü olumsuz etkilemesine izin vermek neden? Hiç çaba sarf etmeden, hiç riske girmeden dünyanın kendi etrafında döndüğü ve hep döneceği yanılgısıyla yaşamak ne üzücü...Her zaman genç, her zaman güzel ve her zaman sağlıklı olmayacağız bu gerçek ama daha önümüzde yaşanacak güzel günler var..tabii bunun için çabalamak gerekecek.. Hani vatanı milleti kurtarmak için sadece gelen mailleri forward edip sanal ortamda gruplara üye olup ahkam kesmeye gelince mangalda kül bırakmayan insanların..iş başa düşünce meydanları bile dolduramaması, uykularından, tatillerinden, sevgilileriyle, aileleriyle geçirecekleri zamandan feragat edemeyip vatanı ben mi kurtarımcam demesini de aynı denklem içerisinde düşünmek mümkün..Bu miskinlik, bu tembellik ve boş vermişlikle bundan on sene sonra kendimizi aynı yerde ya da daha kötüsü daha geride bir yerlerde ve yine kendimizle baş başa bu nakaratı tekrarlarken bulabiliriz ;bana hep bana bana hep bana bana hep bana!!! (Aslına biz öz-eleştiri yazısı olarak kabul edebilirsiniz..dileyen de üzerine alınabilir tabii)