Karalama Defterim

Kaptan pilotunuz konuşuyor efendim...

Aslifesli'nin şu an ki konumu

irtifa: 9876 feet (oldukça yüksek)

Görüş mesafesi: Açık ( değil mi?)

Hava durumu: Güneşli (kuşlar kelebekler çiçekler böcekler)

Ruh hali: mutlu-umutlu fakat biraz endişeli türbülansa bağlı ani irtifa kaybından korkuyor.. 

Not: Bu arada sabahın 6 bucuğunda içi içine sığmayan yüreği kıpır kıpır uykusuz ama mutlu bir yazı post etmeye niyetlenmişti ama nasıl olduysa yazıyı post edemeden uyuya kalmış..:)

Bu haftasonu bir şişe şarap ardından yaşadığım hangoverın etkisiyle son 3 günde toplam 13-14 saat uyuyabildim sanıyorum. Demezler mi adama kızım zorun ne neden bir şişe şarap içiyosun?kız kısmı adabıyla 2 bilemedin 3 kadeh içer  sen kendini ne sanıyosun? Walla bir zorum bir derdim de yoktu..çok da keyif alarak içtim ama ikinci şişenin sonuna geldiğimizde sonumun hoş olmayacağını hissetmeye başlamıştım ne yalan söyleyeyim.. Neyse aslında asıl bahsetmek istediğim bu değil..alkolün davranışlar üzerinde etkisi...aynı insanın alkollü ve alkolsüz hali  tamamen iki ayrı karakter olabiliyor.. bu defa kendim için konuşmuyorum..spesifik biri içinde konuşmuyorum yanlış anlaşılmasın ..genel gözlermlerin üzerine konusuyorum..alkolün üzerimdeki etkilerini beni tanıyan herkes biliyor zaten..hem hoş hem de nahoş sonuçları olabiliyor çevremdekiler için..burda yanaklarım kızarıyor...daha çok güler daha çok konuşur yada birden salya sümük ağlayabilirim v.s...

Alkol birçok kişinin yaşamın bir parçası haline gelmiş..bir alkollü biri alkolsüz çift kişilikli insanlar türemeye başlamış ve görünüşe bakılırsa bunu kimse yadırgamıyor artık..herkes bu ikili kişilikleri ile gayet mutlu mesut yaşıyor sonrasında bir açıklama yapma gereğide duymuyor manasız harektlerine..acaba diyorum bu yoğun sıkıcı iş yaşantısından daha başka eğlenceli bir dünyaya en kolay kaçış olarak mı görülüyor yada bilgisayarlar plazalar tarfikte geçen boğucu saatler arasında sıkışıp kalmış kendi sessizliğine gömülmüş sosyofobik kişilikler eğlenmek yada sosyalleşebilmek için bir araç olarak mı kullanıyor  alkolü...normalde yapmaya cesaret edemeyeceği şeyleri yapabilmek, 3-5 saatlik sahte medeni cesaret abidelerine dönüşebilmek, bir sebep olmadan gülebilmek, unutmak , unutamasada aldırış etmemek ya da yine 3-5 saatliğine .. ertesi sabah çekilmez bir başağrısı,çarpıntı ve mide bulantısıyla uyanmak bütün günü yatakta geçirmek, uyanıp mesajlarına bakıp yerin dibine girmek pahasına hemde..Bu konuda ahkam kesecek en  son insanlardan biri olsamda söylemeden edemeyeceğim alkol tüketiminde cinsiyet ayrımcılığı yapanlara hak vermiyorum  çünkü bence sebebi her ne olursa olsun sürekli sarhoş gezen bir erkek sürekli sarhoş gezen bir kızdan inanın daha çok çekilebilir  yada cazibeli değil..en az onun kadar patetik..

Bazen hayatı forwardlamak istiyorum...geleceği görmek için değil..hani zor zamanlar geçsinde iyi zamanlara gelelim tadında bir istek de değil..süreçler beni çok sıkıyor...farklı farklı şeylerin aynı ezberlenen karın ağrıtıcı süreçlerle yaşanması...off gözü kapalı hareket etmek ama ne olacağını bilememek..doğru hamleler yanlış hamleler  hem var hem yok çünkü her defasında farklı...duruma göre değişiyor..o yüzden tek formül yok...toplama,çıkarma, çarpma ezberden fakat her probleme ayrı bir formül gerekiyor..mevzunu özünü benimsemeden ezbere geçmek yok yani...ben sonuç odaklı bir insanım...sonuca gitmek için her yolu dener miyin kesinlikle hayır sadece süreçler beni sıkıyor diye kendimi tekrarlıyorum.haticeye değil neticeye bakma durumları...içim şişiyor (başka şekilde anlatamıyorum duyguları ifade edemem durumu kelimelerin noksan kalması daha fazla kitap okuma gerekliliği vs.) falıma baksalar yüreğin kabarmış derler sanıyorum ama..

sevmiyorum belirsizliği..beklemeyi..ne olacaksa olsuncu bir insanım..iyi mi hayır değil...bu arada bir daha fal mal baktırmıyorum...benim kadar gerçekçi mantıkçı bir insanın fal baktırmasından daha  saçma ne olabilir?cevap: fal baktırıp üstüne etkilenmesi:))) şaka gibi ama böyle..yok bakın buraya da yazıyorum sevgili arzu ve cigdem duyun kızlar bir daha fal filan baktırmıyorum...komik kızım biliyorum biliyorum..bu noktoda kendimle çelişiyorum gerçi ve bunu yazarken anlıyorum yine komiktir..fal baktırmayı sevmememin özünde olmayacak bir şeyin olmayacağını yaşayarak görmeyi  istemem ve olacağı da aynı şekilde  bu bağlamda aslında süreçleri seviyorum ...umut besleme sürecinin devam etmesi v.s. varlığımıza bulduğumuz milyon tane sebepten birinin bile vaktinden önce sönmesi can sıkıcı..ne saçmalıyorum di mi ama?? birşey anladınızsa arap olayım..yok hayır olmayayım da bence hiç kafada yormayın (kafa filan yorduğunuz yok aslında eminim öte yandan)zira ben bile ne dediğimi bilmiyorum şu dakikada..sıkıcı kasvetli bir pazar akşamüstü   yüreği  hafif şişmiş kabarmış gibi bir post sadece.. 

"Yoldaşlar, nasip olmazsa görmek o günü,
Ölürsem kurtuluştan önce yani,
Alıp götürün
Anadolu'da bir köy mezarlığına gömün beni.
Hasan beyin vurdurduğu Irgat Osman yatsın bir yanımda
Ve çavdarın dibinde toprağa çocuklayıp
Kırkı çıkmadan ölen şehit Ayşe öbür yanımda.
Traktörlerle türküler geçsin altbaşından mezarlığın,
Seher aydınlığında taze insan, yanık benzin kokusu,
Tarlalar orta malı, kanallarda su
Ne kuraklık, ne jandarma korkusu.
Biz bu türküleri elbette işitecek değiliz,
Toprağın altında yatar upuzun,
Çürür kara dallar gibi ölüler,
Toprağın altında sağır, kör, dilsiz.
Ama bu türküleri söylemişim ben daha onlar düzülmeden,
Duymuşum yanık benzin kokusunu
Traktörlerin resmi bile çizilmeden.
Benim sessiz komşulara gelince,
Şehit Ayşe'yle ırgat Osman
Çektiler büyük hasreti sağlıklarında
Belki de farkında bile olmadan yoldaşlar,
ölürsem o günden önce yani,
-öyle gibi de görünüyor-
Anadolu'da bir köy mezarlığına gömün beni
Ve de uyarına gelirse,
Tepemde bir de çınar olursa
Taş maş da istemez hani..."


Tesadüfen öğrendim ki bugün Nazım Hikmet'in doğumgünüymüş..(ek bilgi ;aslında esas doğumgünü 20 Kasım 1901 miş fakat sene kaybetmemesi için ailesi nüfusa kaydını 15 Ocak 1902 de yaptırmışlar..)günlerdir televizyonda ve gazetelerde  tekrar vatandaşlığa kabulü sebebiyle çıkan haklı tantanıyı izliyorum..12 Sene haksız yere cezaevinde yatan çıkıncada çürük raporu olduğu halde askere alınma isteğiyle karşılasınca öldürleceğinden endişelenip Sovyetler Birliğine kaçmak durumunda kalan bunun üzerine DP tarafından vatandaşlıktan çıkarılan büyük usta ölümünden 45 sene sonra vatandaşlığa buyur ediliyor RTE ve AKP hükümeti tarafından..ve AKP İzmir İl Teşkilatı gazeteye ilanı yapıştırıveriyor efendim yorumsuz aktarıyorum "Bizim çınarlı bir tepemiz var Nazım. Yargılandın. Hapis yattın. En kötüsü hiç anlaşılmadın. Sana Anadolu’da bir çınarın gölgesi bile yasaklandı. Özgürlük tutkunu İzmir, 6 Ocak’ta 50 yıldır beklediği haberle çalkalandı. Bakanlar Kurulu, aldığı kararla sana vatandaşlık hakkını, bize seninle vatandaş olma onurunu iade etti. Karara katkısı olanlara şükranlarımızı sunarız. Şimdi sıra mezarında. Bizim çınarlı bir tepemiz var Nazım." Bu tutum karşısında gülelim mi ağlayalım mı karar veremedim..Nazım'ın vasiyeti belli ama ailesi mezara zarar gelebileceği korkusuyla buna sıcak bakmıyorlar. Bir soru; dünyaca itibar gören saygıyla anılan bir edebiyatçının herşeyden önce iflah olmaz vatanseverin haklarını ölümünden 45 sene sonra iade etmiş  edebilmiş bir zihniyet bu üstadın naaşına gereken ihtimamı gösterebilecek mi dersiniz? Cevap; Sanmıyorum..Sivil darbe çalışmalarının yankısını azaltmak, oy toplamak  için Nazım Hikmet'i bile kullanmaktan geri durmayan zihniyeti şiddetle kınıyorum.. Bugünkü umutsuz postumu sevdiğim ve herkesin bildiğini tahmin ettiğim Nazım mısralarıyla bitiriyorum..

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum

Nazım Hikmet Ran

İsrail Gazzede pire için yorgan yakar insanlık dışı insan kıyımına devam ederken..televizyonda ,internette, gazetede kanlar içindeki çaresiz masum insanları çaresiz  seyrederken insanlığımdan utanarak..düşenin dostu olmazmış demeden edemiyorum zavallı yalnız Filistin halkının dramını izlerken..

Ergenekon ona buna konmaya devam ederken...bu ülkeye hizmet etmiş eğitim görevlileri, aydınlar, paşalar eften püften sebeplerle sözde şüphelerle bir bir cezaevine konar köşe bucak aranırken..laik Türkiye Cumhuriyetinin en sağlam kaleleri içten yıkılmaya başlamış...ötekileştirilen bizler kendimizi savunmasız ve ümitsiz hissettirilmeye ve de  sindirilmeye çalışılırken.. neydim dememeli ne olucam demeli türküleri çığırtılırken beri yakada..bunlarla meşgul edilme oyununa gelmiş kafam bunların ardında neler gizlenmeye çalışılıyor..şuan düşünmem gereken neleri düşünemiyorum bunları düşüne dururken demeden edemiyor..mamafih demekle kala kalıyor zira  öyle bir can derdiyle burun buruna getiriliyor ki varlığımız fikirlerimiz savunduklarımız ..başka bir şey düşünmeye mecal kalmıyor..fizyolojik güdülerle yönleniyor algılarımız..

Mutsuz ve umutsuzlaştırılıyorum-ruz çaresiz izleyiciler olarak..

Her kıssadan bir hisse çıkarmaya itiliyoruz..

Sessizleştiriliyoruz..Sekiz kere düşünüp bir kere konuşamıyoruz artık

Tepkisizleştiriliyoruz..

Oysa bugün umarsızca Antalya kaçamağımdan bahsetmeyi yeğlerdim ...Ilık güneşli pırıl pırıl havadan, gün batımından, dalgalardan, çitflikteki arap atından...

Bugün anlatamadığım kısa Antalya seyahatime ait resimleri aslifesli  flickr Antalya setinde bulabilirsiniz..

Daha mutlu ve umutlu bir günde daha güzel şeylerden yazabilmek dileğiyle..